Diaboł, nie diabeł. Pół-człowiek, pół-kozioł.

Opis mechaniczny

Magiczna, inteligentna istota.

Charakteryzacja:
Fizjonomię ma brodatą, koźle rogi. Od pasa w dół pokryty sierścią – nogi i racice kozła.

Atak:
Konwencjonalna broń ręczna

Odporność:
4-6 pkt. odporności.
Odporny na magię umysłu każdego kręgu.

Opis fabularny

Wygląd:
Diaboł zwany niekiedy Satyrem postać ma od pasa w górę ludzką, wyjąwszy zaopatrzoną w koźle rogi i brodatą głowę. Od pasa w dół zaś zarośnięty futrem koźli zad, łapy z racicami.

Pochodzenie:
Diaboł jest starożytną istotą, znaną ludzkości od zarania dziejów. Mimo, że kształty ma zarówno ludzkie jak i zwierzęce, nie jest to efekt zwierzołactwa, a jego naturalna postać.

Występowanie:
Zamieszkuje tereny leśne, często nieopodal niewielkich osad leśnych. Unika większych skupisk ludzkich.

Zachowanie:
Wg. dawnowierczych wierzeń jest magiczną istotą opiekującą się mieszkańcami lasów i łąk. Jest tam symbolem płodności, któremu składa się ofiary. Leśne ludzkie osady są również często pod jego opieką, choć pokazuje się niechętnie, zwłaszcza obcym. Wielce przez elfy szanowany.

Walka:
Nie jest istotą agresywną. Choć potrafi się obronić, woli unikać walki, chyba, że staje w obronie innych istot. Używa wtedy wszelkiej broni, w tym magii, a wielce jest przy tym przebiegły.

Trofea:
Podobno szczególne (choć niepoznane) właściwości ma jego przyrodzenie, ale w zasadzie niemożliwe jest do zdobycia. Jego przebiegłość i pomoc ze strony mieszkańców lasu czynią wszelkie takie próby skazanymi na bolesną często porażkę.

Na podstawie zapisków Nimue Złocistej.