Wampir to obdarzony świadomością nieumarły, którego ciała nie dotyka rozkład.

Opis mechaniczny:

Nieumarły. Posługuje się wrodzoną magią umysłu na różnych kręgach (nie potrzebuje zwojów).

Charakteryzacja:
Od człowieka odróżnia go jedynie bledsza cera i dłuższe kły.

Atak:
Jakakolwiek broń dostępna ludziom.
Czary magii umysłu działające natychmiastowo i rzucane bez użycia zwojów – poprzez spojrzenie, słowo lub dotyk.

Odporność:
Całkowicie odporny na broń konwencjonalną (niemagiczną).
Osłabiony magią ma odporność 3-6 pkt + ewentualny pancerz
Odporny na magię umysłu i życia oraz na wszelkie trucizny.

Opis fabularny:

Wygląd:
Wampir to obdarzony świadomością nieumarły, którego ciała nie dotyka rozkład. Od żywego człowieka różni go jedynie bardzo blada cera, oraz znaczna długość kłów, możliwych jednak do skrycia za wargami. Wampiry bowiem odżywiają się krwią śmiertelników, która jest źródłem ich siły i nieśmiertelności.

Pochodzenie:
W oparciu o podania ustne można zaryzykować twierdzenie, że wampiry są tak stare jak ludzkość – ani starsze, ani młodsze. Inne, długowieczne rasy zdają się nie odczuwać brzemienia bliskiej śmierci tak dojmująco, by poważyć się na odrażający akt przemiany w nieumarłego.

Występowanie:
Ostatni udokumentowany przypadek wykrycia (i zniszczenia) wampira, miał miejsce przed blisko stu laty w Antalii, co zostało skrupulatnie opisane przez ówczesnych Inkwizytorów. Niestety ich dzisiejsi spadkobiercy, nasi szlachetni bracia w wierze, Stróże Prawdy i Psy Ammana, nie dopuścili autorki do swoich archiwów. Uzasadniono to „koniecznością ochrony bezcennych zapisków przed lekkomyślnością w interpretacji, która jest częstym udziałem przedstawicielek płci nieczystej”. Pozostaje mieć nadzieję, że światli słudzy Inkwizytorium są równie gorliwi w tępieniu kłamstwa, co w utrudnianiu kobietom dostępu do prawdy.

Zachowanie:
Zmuszone przez swe potrzeby do przebywania w pobliżu ludzkich siedzib, wampiry są mistrzami we wtapianiu się w miejscowe społeczności. Zawsze będą zachowywać się w sposób, który najmniej zwróci na nie powszechną uwagę.

Walka:
Z oczywistych przyczyn mogą walczyć każdą technika dostępną dla ludzi. Stosują też wrodzoną magię Sfery Umysłu, dzięki której zmuszają swe ofiary do uległości. Nie potrzebują przy tym długich rytuałów czy magicznych zwojów – wystarczy spojrzenie, dotyk lub kilka słów. Żelazo nie ima się wampirów, posiadają też wszystkie odporności typowe dla nieumarłych (patrz „Zombie”). Między bajki można włożyć ludowe bajania o awersji do czosnku, świętych symboli, światła słonecznego etc., etc. Wszelkie bardziej wiarygodne podania są jednak zastanawiająco zgodne w sprawie zabójczych właściwości srebra.
Otwartą kwestią pozostaje, czy chodzi o czyste srebro (jak w przypadku zwierzołaków), czy o jakiś jego specjalny stop. Istnieje poszlaka wskazująca wręcz, że tym srebrem jest ni mniej ni więcej- mithrill, którego krasnoludy nie wydobywają od czasów wielkiego najazdu Barbarzyńców i którego bardzo niewiele pozostało już w ludzkich rękach. Gdyby było tak rzeczywiście, co dnia winniśmy modlić się do Ammana o wygubienie tego przerażającego gatunku.

Trofea:
Zęby, krew. Są one bez wątpienia potężnym magicznym koncentratorem.

Na podstawie zapisków Nimue Złocistej.