Znacznych rozmiarów (ponad 3m) modliszka lub inny drapieżny robal.

Opis mechaniczny:

Potężna bestia. Jadowity stwór.

Charakteryzacja:
Odpowiednich rodzajów model zgodny z opisem fabularnym.

Atak:
Ogłuszający na 3min. krzyk – skuteczny na odległość ok. 10m. (zasłanianie uszu nic nie daje)
Bezpieczne odnóża zadające obrażenia.
Jad dobijający lub trwale okaleczający (wg uznania enpeca).

Odporność:
Odporna na większość broni konwencjonalnej i niższe kręgi magii.

 

Opis fabularny:

Wygląd:
Wielki, ponad 3-metrowy stwór podobny do modliszki. Niekiedy pojawiają się tez inne formy wielkiego robactwa kojarzone z przerazą: pająki, skorki, skorpiony, jednak modliszka jest z nich najstraszniejsza. Doskonale maskuje się wśród leśnej zieleni i nawet wprawne oko nie jest w stanie jej dostrzec choćby stała o wyciągnięcie ręki.

Pochodzenie:
Kolejny skutek eksperymentów magów życia. Pewien możnowładca wydał majątek na zatrudnienie czarownika, który miał oczyścić jego pola i pastwiska ze szkodników (lisów, dzików, wilków itp.). Skutkiem było wybicie do nogi rogacizny, przegonienie mieszkańców okolicznych wiosek i upadek majątku. Stwórca bestii dumnie ogłosił: „Oto przeraza oczyściła te ziemie z prawdziwych szkodników i puszcza wróci wolna i dzika.”

Występowanie:
Niezwykle rzadki potwór. Jego pojawienie odnotowano jedynie kilkanaście razy w znanej historii świata.
Jest długowieczny, a ponieważ rośnie całe życie, osiąga często olbrzymie rozmiary i dopiero wtedy można stwierdzić jego pojawienie się. Nawet te olbrzymie bestie doskonale kryją się wśród puszczy. Ich występowanie można najłatwiej określić odnajdując niedojedzone posiłki, bądź wylinki pozostawione w ostępach leśnych.

Zachowanie:
Większość czasu spędza w bezruchu, czatując na zbliżające się ofiary, które najpierw ogłusza krzykiem, a następnie pożera. Nie jest bardzo żarłoczna i wystarczy jej jedna ofiara dziennie, a i tej często niedojada.
Kiedy nie żeruje unika kontaktu z ludźmi, a zaatakowana ogłusza swoje ofiary i wycofuje się do kryjówki. Nie ma dobrego wzroku, reaguje na wszelki ruch. Jeśli zdarzy nam się wypatrzyć ją w zasadzce w pobliżu, lepiej jest nie wykonywać gwałtownych ruchów i powoli odejść na bezpieczną odległość.
Kiedy uda jej się odbyć gody (co ze względu na rzadkość występowanie nie jest łatwe) zakłada w ściółce leśnej gniazdo, którego pilnuje polując najczęściej w jego pobliżu. W czasie opieki nad gniazdem żeruje też bardziej intensywnie. W gnieździe znaleźć można jaja, otulone w dużą ilość śluzu zawierającego jad (zabezpiecza jaja przed lisami). Są one największym skarbem bestii i za wszelką cenę będzie starała się je obronić. Zdarzało się znajdować rozkopane przez przerazę lisie nory – najprawdopodobniej w poszukiwaniu porwanych jaj.

Walka:
Atakuje najczęściej z zaskoczenia zadając ciosy odnóżami i ogłuszając przeraźliwym wrzaskiem. Ofiarę pokrywa warstwą śluzu zawierającego enzym ułatwiający jej strawienie.
Pancerz potwora jest twardy, a jej zdolności regeneracyjne błyskawiczne. Ni miecz, ni włócznia nie robią jej poważniejszych szkód nawet jeśli komuś uda się zbliżyć do bestii na tyle by wrazić w nią ostrze.
Podobno osłabić ją może jej własny jad. Sposobów na przerazę wynaleziono wiele, jednak nikomu nie udało się opowiedzieć o ich skuteczności.

Trofea:
Przede wszystkim jad ma wartość dla alchemików i magów, ale ze względu na rzadkość bardzo cenne naukowo jest całe, nie zniszczone ciało przerazy.

Na podstawie zapisków Nimue Złocistej.